ای وای برتن من!

ای وای بر تن من کاندم که در درونش                   آوای ناامیدی برجان تنیده باشد

ای وای بر دل او آندم که با رقیبم                         این پرده ی وفا را یکسر دریده باشد

ای وای بر زبانم کز دست او نگارم                       در تلخی کلامم نیشی چشیده باشد

ای وای بر گلویم کاندر جفای یارم                       از هفت بند نایش آهی کشیده باشد

ای وای بر دل من کانجا به جای یارم                   غیر از خیال یادش، یادی گزیده باشد

ای وای بر سپهری کاندر طلوع صبحش                بی پرتو رخ او صبحش دمیده باشد

ای وای بر طلوعی کاندم کنار یارم                      در خواب رفته باشم، اوخود دمیده باشد

ای وای بر رفیقی کاندر میان یاران                      از جام نارفیقی یک جام خورده باشد

ای وای بر غریبی کاندر میان غربت                     مهر بت عزیزی بر دل گرفته باشد

ای وای بر نگاری کاندر وفای عاشق                   پیمان بی وفایی او سرکشیده باشد

ای وای بر دو دیده کاندر میان جمعی                  غیر از رخ نگارم رخسار دیده باشد

ای وای بر دل من کاندم کنار یارم                       دل بی خبر بماند آهی کشیده باشد

ای وای بر دو دستم کاندر میان زلفش                دستم بلغزد آنگه تاری شکسته باشد

ای وای بر دو پایم کاندر پی نگارم                      سستی کند در آن دم عشقم گذشته باشد

ای وای بر خدایی کاندر دو عالم او                     در جان نازنینش یک غم نهفته باشد

ای وای بر نسیمی کز کوی دلبر ما                    با سرگرانی اما، افتان گذشته باشد

ای وای بر دو چشمم کاندر جفای یارم                ابیات این ورق را یکجا نشسته باشد

 شعر از شهرام خسروی قوشخانه

/ 1 نظر / 19 بازدید
عظیمه

اخ که چقدر دلم اتیش گرفت با خوندن این شعر جیگرم سوخت چون دیگر نیستی که بسرایی اینگونه شعر هارا خدا رحمتت کنه شهرام عزیز